İrem Nur Taşkın – Upcycle İstanbul

İrem Nur Taşkın

ÖZGEÇMİŞ

1999 yılında Rize’de doğan İrem Nur Taşkın, Marmara Üniversitesi Seramik ve Cam Bölümü’nden 2024’te, Grafik Sanatlar Bölümü’nden ise 2025’te mezun oldu. Sanat pratiğini kimlik, aidiyet ve yabancılaşma temaları üzerine kuran Taşkın, omurga formunu kullanarak dönüşüm, çatışma ve kimlik inşası süreçlerini araştırıyor. Seramik, tekstil ve diğerfarklı malzemelerle çalışan sanatçı, geleneksel öğeler ile çağdaş sanat yaklaşımlarını bir araya getirerek disiplinler arası bir üretim dili geliştiriyor. Eserlerinde, bireysel deneyimler ile kolektif bilinç arasında kurduğu ilişkiler, izleyiciyi hem düşünmeye hem de mekânlaetkileşim kurmaya davet ediyor.

KÜNYE

İrem Nur TAŞKIN

“Yapı” 2025

180×20 cm

Stoneware Seramik

Her yapı, bir yıkımın ardından kurulur. Ya da yıkılmak üzere inşa edilir.
Bu döngü sadece fiziksel değildir; düşünsel, duygusal, tarihsel katmanlar içerir. Yıkım, çoğu zaman bir son değil; bir tür başlangıçtır. Parçalanmak, biçim değiştirmektir.Biçim değiştikçe, anlam da dönüşür. Yapı, sabit değildir. Yıkım, geçici değildir. İkisi birlikte, aynı anda var olur. Biri diğerini dışlamaz; birlikte düşünülmeleri gerekir. Bu kavram, yeniden kurma iradesini merkezine alır. Kırılanla, eksilenle, gölgede kalmış olanla yeni bir bütün arar.
Bu bütünlük, mükemmel değil; ama yaşayan, esnek ve çoğul bir yapıdır.Yıkımın yarattığı boşluk, yalnızca bir kayıp değil; aynı zamanda bir potansiyeldir.
O potansiyel, belki de en hakiki yapının zeminidir.

İrem Nur TAŞKIN

“Face ID” 2025

160×20 cm

Stoneware Seramik

Dijital dünyanın pürüzsüz algoritmaları bizi birer veriye indirgerken, Face ID serisi bedeni en ham haliyle, toprağa ve unutulmuş olana geri çağırır. Bu yüzler, sistemin dışına itilmiş artıklar ve üretimin kalıntılarıyla yeniden kurulur; ileri dönüşüm burada birteknik değil, tüketim kültürünün kusursuzluk iddiasına karşı bir karşıhafızadır. Pürüzsüz dijital kimliklerin aksine, kırılganlık ve kusur gerçekliğin kendisi olarak görünür olur; çünkü dönüşüm, atılanın içindeki izi ve yok sayılanın taşıdığı estetiğifark ettiğimiz anda başlar.